Doliny rzek Biebrzy i Narwi. Oprócz fascynującej przyrody oferują Turystom także wartościowe zabytki. Do najcenniejszych z nich zaliczyć należy: 1/ grodziska obronne z XI wieku, 2/ zbudowana w XIX w. przez wojska carskie Twierdza Osowiec, aktualnie jako Muzeum Twierdzy przystosowane do zwiedzania cennych eksponatów okresu zaboru i militariów z I i II wojny światowej, 3/ miejsca upamiętniające zrywy powstańcze z 1831, 1863r. i z ostatniej wojny światowej. W pobliskim Tykocinie można zwiedzić wiele atrakcji historycznych z czasów panowania królów Zygmunta Augusta i Augusta II Mocnego. W tym pięknie usytuowanym nad rz. Narwią miasteczku, znajduje sie sporo cennych zabytków po sławnych Polakach; Łukaszu Górnickim, Stefanie Czarneckim, Klemensie Branickim i wybitnym uczonym z przełomu XIX / XX wieku Zygmuncie Glogerze. Wypada wspomnieć, iz Tykocin za panowania ostatniego z dynastii Jagiellonów, nazywany był nieoficjalną stolicą Polski. Bowiem tu przez długie okresy czasu przebywał król, a w zamku królewskim mieściły się wówczas; skarbiec państwa, główny arsenał koronny i archiwa wraz biblioteką. O wielokulturowości Tykocina świadczą, między innymi, zachowana w bardzo dobrym stanie żydowska Synagoga - obecnie Muzeum Judaiców, Dom Talmudyczny oraz charakterystyczna zabudowa i nazwy ulic po byłych osadnikach pochodzenia holenderskiego i tatarskiego. W Łomży znajduje sie jeden z najstarszych zabytków w regionie północno - wschodnim, archidiecezjalna katedra z 1505r. fundacji Księżnej Anny Jagielonnki. W Drozdowie nieopodal Łomży, w byłym pałacyku rodziny Lutosławskich, działa pręznie Muzeum Przyrodniczo - Historyczne z cennymi zbiorami przeszłosci oraz okazami flory i fauny dolin rzecznych Biebrzy i Narwi. Natomiast Muzeum Kurpiowskie w Nowogrodzie nad Narwią, prezentuje kompletny zbiór eksponatów z życia codziennego, w tym folkloru Kurpi Zielonych.

Kraina Mazur szczyci się nadzwyczaj bogatą historią. Ziemie określane potocznie jako Mazury, w odległych wiekach zamieszkiwane były przez plemiona bałtyckie. Następnie zostały zajęte przez zakon krzyżacki, na zrębach którego powstało państwo Pruskie. Takie koleje losu spowodowały że na Mazurach znajduje się wiele zabytków różnych narodowości i kultur. Szczególnie dużo zabytków przeszłości jest w okolicach Mikołajek, Mrągowa, Pisza, Węgorzewa, Kętrzyna, Giżycka i Olsztyna. Wielką rolę poznawczą spełniają liczne muzea przyrody, historyczne i skanseny, a także obiekty kultury i wyznania w obrządkach: prawosławnym, protestanckim i oczywiście rzymsko-katolickim, jak choćby Mała Bazylika w Świętej Lipce, kościół ewngelicki w Wejsunach i klasztor Staroobrzędowców w Wojnowie. Zachowało się wiele tradycyjnych budowli, jak choćby prezentowane na zdjęciach śluza między jeziorami, /dwa i pół metra różnicy poziomów wody/, zabytkowy drewniany pałacyk oraz młyn na rz. Krutyni z XIX wieku. Nadzwyczaj obszerne i historycznie cenne zbiory regionalne, skompletowano w muzeach we wsi Sądry i Owczarnia. Zamek mieszczący Muzeum im. M. Kopernika w Olsztynie imponuje zbiorami z twórczości wielkiego astronoma. Wspomnieć również należy o spotykanych śladach plemiennej kultury wymarłego ludu – Galindów.

Zabytki na Pojezierzu Suwalsko – Augustowskim. Do końca XIII wieku obszar ten zamieszkiwały wojownicze plemiona Jaćwingów. W kolejnych wiekach posiadali tu na przemian wpływy: Litwini, Rosjanie, Prusacy i oczywiście Polacy. Ta zmienność panujących, przyczyniła się do powstania wielu zachowanych dotąd zabytków historycznych. Najcenniejsze z nich znajdują się w Augustowie i okolicy, nad jeziorem Wigry i w Suwalskim Parku Krajobrazowym. Przykładowo cennym, choć niezbyt znanym obiektem jest dawna posiadłość nad rz. Rospudą generała Ludwika Paca- bohatera Powstania Listopadowego. Założenie parkowo – pałacowe nie tylko zachwyca niespotykaną, neogotycką sztukaterią budowli lecz również może być znakomitym terenem do przeprowadzenia praktycznej lekcji botanicznej w 200- letnim dobrze utrzymanym parku. Po zwiedzeniu obiektu, porzekadło: "wart Pac pałaca, a pałac Paca", zyskuje pełne zrozumienie. Godne zwiedzenia są zabytki kultury ludowej, w tym molena Staroobrzędowców oraz grodziska po wymarłym plemieniu Jaćwingów. Także obiekty i miejsca pokazujące ścisłe związki z pobliską Litwą. W nieodległym sąsiedztwie są zlokalizowane słynne wiadukty w Stańczykach, "trójstyk" granic i dziewicza Puszcza Romincka.

Najstarsze zabytki w regionie; pozostałości ziemnych warowni obronnych.

Grodzisko Stara Łomża.	Grodzisko Góra Zamkowa.	Grodzisko nad Biebrzą.

Z lotu ptaka.	Statua J. Czarneckiego.	Pomnik Orła Białego.	Grób Ł. Górnickiego.
Epitafium ku czci.	Rynek w Tykocinie.	Podlaski dworek.	Zamek.

Twierdza Osowiec.

Muzeum Twierdza Osowiec.	Dobry Duch z Turystami.	Zbrojne eksponaty.	Wyposażenie żołnierzy.
Okopy, wały, mury, etc.	Schrony.	Relaksowy spacer.

Skrótowy przegląd świątyń różnych wyznań w północno - wschodniej Polsce. Zdjęcia wykonali: Norbert Nitsch z Niemiec i Józef Szok

Perła Baroku.	Cerkiew w Białowieży.	Molena Staroobrzędowców.	Molena Islamistów.
Kościół ewangelicki.	Klasztor Kamedułów.	Synagoga - Muzeum.	Kościół w Tykocinie.

Kurpie; to charakterystyczny region - obszar północno-wschodniego Mazowsza, położony wśród rzek: Narwi, Pisy, Szkwy, Rozogi i Omulwi. Na północno wschodnich rubieżach Kurpie graniczą z Mazurami.

Do 20 wieku, a ściślej do I wojny światowej, teren Kurpi pokryty był naturalnymi lasami dużej Puszczy Zagajnicy, zwanej potem Kurpiowską. Do II wojny światowej, z uwagi na długą linię graniczną z Prusami, przez Kurpie nie wiodły drogi tranzytowe do innych regionów kraju. Na Kurpiach nie było cennych złóż, bogactw naturalnych, szlaków handlowych ani dużych skupisk przemysłowo cywilizacyjnych. Ziemia Kurpiowska nigdy nie była pod jarzmem zaborców, a także nie było tu systemu poddaństwa i pańszczyźnianego. Stąd ma rodowód znane przysłowie: "Kurpi ród, wolny lud". Powiedzenie to zyskało na mocy poprzez aktywny udział Kurpiów w powstaniach narodowo- wyzwoleńczych i wojnach obronnych. Ludność zajmowała się głównie rolnictwem, przetwarzaniem produktów rolnych i leśnych oraz zajęciami tradycyjnymi, jak: bartnictwo, rybołówstwo, myślistwo oraz eksploatacja i ręczna obróbka bursztynu. Takie usytuowanie przestrzenne i cywilizacyjne spowodowały, iż na Kurpiach wyjątkowo długo, a właściwie do czasów obecnych zachowały się w masowej skali, tradycyjny język i ogólnie pojęta kultura ludowa. Główne wyróżniki tradycyjnego folkloru kurpiowskiego to: styl w budownictwie, akcesoriach gospodarczych, w tym domowych, wystrój chat, specyficzna mowa, pieśni, ubiory, ceremonie i obrzędy, sztuka ludowa, w tym rzeźbiarstwo, kowalstwo, koronkarstwo i zdobnictwo.

W ostatnich dziesięcioleciach wraz z przenikaniem cywilizacyjnym, nastąpił odwrót od tradycji. Tym niemniej w porę nastąpił również rozwój inicjatyw społecznych i samorządowych Kurpiów w utrzymaniu – kultywowaniu w szerokim zakresie tradycji kurpiowskich. Aktywnie działają ośrodki utrzymujące i szerzące kurpiowski folklor w: Ostrołęce, Nowogrodzie, Łomży, Zbójnej, Łysych, Myszyńcu, Wachu, Lelisie i Baranowie.

Znakomitym przykładem utrzymania pokoleniowej oryginalnej twórczości ludowej jest działalność artystyczna Państwa Laury i Zdzisława Bziukiewiczów ze wsi Wach. Zwiedzający ich kurpiowską zagrodę poznają misterne wyroby; koronkarskie, odzieży, wystroju wnętrz, a przedewszystkim bursztynową biżuterię. Pan Zdzisław wydobywa bursztyn i ręcznie obrabia to „kurpiowskie złoto” metodami nabytymi od przodków. Wytwory P. Bziukiewiczów, to swoiste dzieła sztuki nie tylko kurpiowskiej. Tradycyjna zagroda w Wachu, swą oryginalnością w pełni zasłużyła na status: Muzeum Kurpiowskie.

W zdewastowanej Puszczy Kurpiowskiej ostały się tylko pojedyncze i niestety wyizolowane środowiska, w których można jeszcze spotkać cenne wartości przyrodnicze, jak np. rzadkie chronione rośliny, zwierzęta i piękne krajobrazy. Enklawy te objęto ochroną przyrodniczą w formie rezerwatów, spełniających rolę kulturową i naukowo - edukacyjną.

Robótki ręczne.	Obróbka bursztynu.	Gama bursztynowych kolorów.	Bursztynowe ozdoby.
Wystrój chaty kurpiowskiej.	Palmowa Niedziela.	Kurpiowski folklor.	Przyroda na Kurpiach.